Diksyonnè – lèt M
579 mo ka koumansé pa M
MÈNAS
- 1Menace
MÈNASÉ
- 1Menacer
MÉNÉ
MENNÉ- 1Purger
- 2Conduire, mener
- 3Diriger, commander
- …+1
Sinonim : alé, gouvèné, mèt-a-lafè, lanmen, pòté-kò
MÉNÉ
MENNÉ (-ALÉ)- 1Emmener, emporter
Sinonim : chayé
MÉNÉ
MENNÉ (LOTO)- 1Conduire une voiture
Sinonim : gidonné
MÉNÉ
MENNÉ (-VINI)- 1Amener, apporter
MENM
- 1Même, vraiment, malgré tout
MENMFÒS
- 1De force égale
Sinonim : dèpwa
MENMJAN
MENM MANNYÈ- 1De même, semblable, semblablement, pareillement
MENMPARÈY
- 1Semblable
Sinonim : menmjan
MENNAJ
- 1Ménage
- 2Objets de la maison
- 3Ménage
- …+1
MENNAJÉ
- 1Donner du fil
Sinonim : filaj
MENNÈ
- 1Chef, dirigeant, leader
Sinonim : chèf
MENNÉ-VINI
- 1Plante : liane-amande-amère (Merremia Dissecta) - On en fait une lotion à laquelle on attribue la vertu d'attirer les amours
MENNÈZ
- 1Dirigeante, leader (femme), meneuse
Sinonim : mètfèdàm
MENS
- 1Mince
MÈNUIZYÉ
- 1Menuisier
MÉPRI
MÉPWI- 1Mépris, insulte
Sinonim : katèl
MÉPRIZAB
- 1Méprisable
MÉPRIZÉ
- 1Mépriser
MÉRÉ
MÉWÉ · MÈWÈ- 1Faire l'école buissonnière, sécher l'école
Sinonim : bis
MÉRENDYEN
- 1Amérindien, amérindienne
MÉRI
- 1Mairie, commune, municipalité
Sinonim : lanméri
MÉRIKEN
MÉRIKYEN- 1Américain
MÉRIT
- 1Mérite
MÉRITAN
- 1Méritant(e)
MÉRITÉ
- 1Mériter, mérité
MÈRKÈR
MÈRKÈW- 1Herbe sauvage fléchant comme la canne et qui sert de nourriture aux bovins
MÈRKIR
- 1Mercure
MÈRKRÈDI
MÈWKRÉDI- 1Mercredi
MÈS
- 1Messe
- 2Coutumes, habitudes, mœurs
Sinonim : lanmès, labitid, manni, piti-kalité
MÉSAJ
- 1Message
MÉSAJÉ
- 1Messager
MÉSAJRI
- 1Messagerie
MÈSÉNÈ
- 1Mercenaire
MÈSI
- 1Merci
MÉSYÉ
- 1Mes aïeux !
- 2Messieurs
Sinonim : mézanmi, manman
MÈT
- 1Maître, chef, patron, propriétaire
- 2Capable
- 3Préféré
Sinonim : chèf, popriyétè, fouti
MÈT
MÈT-DÉKÒL · MÈT-LÉKÒL- 1Enseignant, instituteur, professeur
MÈT
MÉTÉ- 1Mettre
Sinonim : voyé, alé, pousé, séparé, dépozé, fè jè